دکتر مریم دارابی، در گفت‌وگو با وبدا در همدان  اظهارکرد: تأخیر در رشد با اختلال رشد تفاوت اساسی دارد و تشخیص درست این دو موضوع، نقش مهمی در آرامش خانواده و همچنین اقدام به‌موقع برای درمان ایفا می‌کند.

وی با بیان اینکه در تأخیر رشد، کودک ممکن است با اندکی فاصله زمانی به مسیر طبیعی خود بازگردد، افزود: در تأخیر رشد پیش‌بینی می‌شود کودک در نهایت به رشد نهایی خود برسد، هرچند این روند با تأخیر همراه باشد؛ اما در اختلال رشد، نگرانی اصلی این است که کودک بدون مداخله مناسب، به رشد طبیعی دست پیدا نکند.

عضو هئیت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان ، عدم وزن‌گیری و کاهش وزن در مدت زمان کوتاه را از مهم‌ترین علائم هشداردهنده اختلال رشد دانست و تصریح کرد: والدین باید نسبت به تغییرات وزن کودک حساس باشند، زیرا توقف یا کاهش وزن می‌تواند نخستین نشانه بروز مشکل در روند رشد باشد.

 دارابی  با اشاره به نقش عوامل ژنتیکی و محیطی در رشد کودکان اظهارکرد: ژنتیک برای هر کودک یک بازه رشد مشخص می‌کند، اما شرایط محیطی، تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و خواب کافی تعیین‌کننده جایگاه کودک در این بازه هستند. تغذیه مناسب، ورزش کافی و خواب زودهنگام می‌تواند کودک را به حداکثر ظرفیت رشد خود نزدیک کند.

وی  در ادامه، بهترین مسیر برای پایش رشد کودک را مراجعه به خانه‌های بهداشت عنوان کرد و گفت: در صورتی که رشد وزنی، قدی یا دور سر کودک متوقف شود یا روندی نزولی پیدا کند، ابتدا پزشک خانواده وضعیت را بررسی می‌کند و در صورت نیاز، کودک برای ارزیابی‌های تخصصی‌تر به متخصص کودکان ارجاع داده می‌شود.

 عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همداندر پایان تأکید کرد: پایش منظم رشد، یکی از مهم‌ترین راهکارها برای شناسایی زودهنگام مشکلات و پیشگیری از بروز عوارض بعدی در کودکان است.