به گزار ش وبدا در همدان ،بازی نه‌تنها وسیله‌ای برای سرگرمی، بلکه ابزاری مؤثر برای بروز احساسات، کاهش تنش‌ها و یادگیری مفاهیم رفتاری و اجتماعی است.

والدین می‌توانند از طریق بازی، مهارت‌هایی مانند همکاری، کنترل خشم و پذیرش قوانین را به فرزندان خود آموزش دهند.

کودک زمانی که با خواسته یا قاعده‌ای مخالف است، برای ابراز استقلال خود رفتارهای مخالفت‌آمیز از خود نشان می‌دهد. از حدود دو سالگی به بعد، کودکان خود را افرادی مستقل می‌دانند که حق انتخاب و اظهار نظر دارند.

اگر لجبازی را نوعی رفتار بدانیم، باید علت و پیامد آن را بررسی کنیم؛ صرف مشاهده لجبازی نباید منجر به تنبیه کودک شود، بلکه باید به موقعیت، زمان و شرایط رفتاری او توجه کرد.

لجبازی تا زمانی که به رفتار دائمی و آزاردهنده تبدیل نشود، بخشی از رشد طبیعی کودک محسوب می‌شود. اما در محیط‌های پرتنش خانوادگی، یا زمانی که کودک از محبت کافی محروم است، این رفتار ممکن است شدت یابد.

رفتار کودک آینه رفتار والدین است. تا زمانی که والدین با یکدیگر رفتارهای پرخاشگرانه یا تند داشته باشند، نمی‌توان انتظار داشت فرزندان آرام و سازگار باشند.