نجات در سه ساعت نخست؛ کلید بازگشت از سکته مغزی
متخصص مغز و اعصاب و عضو هیئتعلمی دانشگاه علوم پزشکی همدان با تأکید بر اینکه «سکته مغزی» از مهمترین علل ناتوانی و مرگ در جهان است، گفت: هر دقیقه تأخیر در درمان این بیماران، میلیونها سلول مغزی را از بین میبرد. وی درمان زودهنگام را تنها راه کاهش عوارض و بازگشت بیمار به زندگی عادی دانست.
دکتر مجتبی خزائی، در گفتوگو با وبدا در با اشاره به ماهیت سکته مغزی گفت: هر رویداد ناگهانی که موجب اختلال در عملکرد بدن شود، سکته نامیده میشود؛ در سکته مغزی نیز زمانی که جریان خون در یکی از نواحی مغز، نخاع یا چشم مختل گردد، علائم بالینی بهصورت فوری بروز میکند.
وی با بیان اینکه سکتههای مغزی به دو نوع «ایسکمیک» (ناشی از لخته خون) و «خونریزی دهنده» تقسیم میشوند، توضیح داد: بیش از ۸۵ درصد موارد سکته مغزی از نوع لختهای هستند؛ درحالیکه نوع خونریزی دهنده در اثر پارگی رگ یا آنوریسم رخ میدهد.
متخصص مغز و اعصاب و عضو هیئتعلمی دانشگاه علوم پزشکی همدان، افزود: در سکتههای ایسکمیک، ایجاد لخته خون باعث انسداد جریان خون در عروق مغزی میشود، اما در سکتههای خونریزی دهنده، پارگی رگ منجر به خونریزی در بافت مغز میگردد
علائم هشداردهنده سکته مغزی
به گفته خزائی، علائم سکته مغزی بسته به ناحیه درگیر مغز متفاوت است، اما برخی نشانههای مشترک وجود دارد که باید فوراً جدی گرفته شوند.
وی گفت: کجی ناگهانی صورت، افتادگی یک سمت دهان، بیحسی یا ضعف در یک طرف بدن، اختلال در تکلم یا درک گفتار، تاری یا دوبینی ناگهانی، سرگیجه شدید، بیتعادلی و دشواری در بلع از علائم مهم سکته مغزی هستند؛ بروز هر یک از این علائم حتی بهتنهایی، نیازمند مراجعه فوری به بیمارستان است.
عضو هیئتعلمی دانشگاه علوم پزشکی همدان هشدار داد: برخی بیماران با علائم خفیف به مراکز درمانی مراجعه میکنند و تصور میشود مشکل سادهای دارند، درحالیکه همین علائم ممکن است نشانه آغاز سکته مغزی باشد؛ کوچکشمردن این نشانهها میتواند خسارتهای جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
زمان طلایی درمان؛ ۳ تا ۴ ساعت نخست
دکتر خزائی تأکید کرد: زمان طلایی درمان سکته مغزی حدود ۳ تا ۴ ساعت اول پس از بروز علائم است. در این بازه زمانی میتوان داروهای حلکننده لخته را تجویز کرد تا مسیر خونرسانی مجدداً باز شود و از آسیب گسترده مغزی جلوگیری گردد.
وی افزود: هر دقیقه تأخیر در مراجعه به بیمارستان، به معنای ازبینرفتن میلیونها سلول مغزی است که دیگر قابلبازسازی نیستند؛ این موضوع میتواند منجر به ناتوانی دائمی در حرکت، گفتار یا حافظه شود.
پیشرفتهای درمانی و امید به بهبود
به گفته این متخصص مغز و اعصاب، پیشرفتهای پزشکی در سالهای اخیر امکان درمانهای جدیدی را فراهم کرده است.
دکتر خزائی توضیح داد: امروزه روشهای مکانیکی برای خارجکردن لخته از مغز وجود دارد که در صورت مراجعه بهموقع میتواند جان بیمار را نجات دهد. اما تمام این روشها زمانی مؤثرند که بیمار بدون اتلاف وقت به مراکز درمانی منتقل شود.
وی در پایان خاطرنشان کرد: لخته ممکن است بهمرور از بین برود، اما آثار آن ممکن است ماندگار باشد؛ درمان سریع، شاهکلید پیشگیری از عوارض و بازگشت بیمار به زندگی عادی است.





نظر دهید