دکتر نسرین گوهری، در گفت‌وگو با وبدا در همدان اظهار کرد: سالمندی با افزایش سن و بروز تغییرات تدریجی در ابعاد جسمی، حسی، روانی، شناختی و اجتماعی همراه است، اما زمان آغاز و شدت این تغییرات در افراد و جوامع مختلف یکسان نیست.

 

 وی افزود: سن آغاز سالمندی در هر کشور به عواملی مانند وضعیت سلامت عمومی، شرایط اجتماعی و اقتصادی و امید به زندگی بستگی دارد؛ ازاین‌رو، سالمندی مفهومی نسبی است و نمی‌توان تعریف واحدی برای همه جوامع ارائه کرد.

 

 گوهری با تأکید بر اینکه سن تقویمی معیار دقیقی برای سنجش وضعیت سالمندی نیست، خاطرنشان کرد: افراد هم‌سن ممکن است از نظر سلامت جسمی، توانایی شناختی، استقلال در انجام فعالیت‌های روزمره و مشارکت اجتماعی تفاوت‌های قابل‌توجهی داشته باشند که این تفاوت‌ها تحت‌تأثیر عواملی همچون ژنتیک، سبک زندگی، تغذیه، بیماری‌های مزمن، محیط زندگی و حمایت‌های خانوادگی و اجتماعی است.

 

 وی تصریح کرد: بنابراین رسیدن به ۶۰ سالگی الزاماً به معنای بیماری، وابستگی یا کاهش توانایی نیست و    برای شناخت وضعیت واقعی یک سالمند، علاوه بر سن اید بر اساس سن زیستی و وضعیت عملکردی آنان انجام شود.

 

 این عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان عضو  و عضو هیئت مدیره انجمن علمی شنوایی شناسی ایران   با اشاره به روند سالمندی جمعیت استان گفت: همدان چهارمین استان سالمند کشور محسوب می‌شود و بر اساس آمار سال ۱۴۰۳، حدود ۱۳.۴ درصد جمعیت استان را سالمندان تشکیل می‌دهند؛ درحالی‌که این رقم در سال ۱۳۹۰ حدود ۸.۸ درصد بوده است که نشان‌دهنده روند روبه‌رشد سالمندی در استان است.

 

 کم‌شنوایی؛ چالشی خاموش در سالمندان

 

 گوهری با اشاره به شیوع کم‌شنوایی وابسته به سن اظهار کرد: این عارضه معمولاً به‌تدریج ایجاد می‌شود و ممکن است در مراحل اولیه از سوی سالمند یا اعضای خانواده تشخیص داده نشود. در بسیاری از موارد، فرد صداها را می‌شنود؛ اما درک گفتار، به‌ویژه در محیط‌های شلوغ، برای او دشوار است.

 

 وی ادامه داد: نباید هرگونه کاهش شنوایی در سالمندان را امری طبیعی و غیرقابل‌درمان تلقی کرد؛ زیرا برخی اختلالات شنوایی قابل‌درمان و بسیاری از آن‌ها نیز با استفاده از وسایل کم‌شنوایی و خدمات توان‌بخشی قابل‌مدیریت هستند و تشخیص زودهنگام نقش مهمی در حفظ کیفیت زندگی سالمندان دارد.

 

 تفاوت کم‌شنوایی محیطی و اختلال پردازش شنوایی مرکزی

 

 این متخصص شنوایی‌شناسی با بیان اینکه کم‌شنوایی محیطی به اختلال در گوش خارجی، گوش میانی، حلزون گوش یا عصب شنوایی مربوط می‌شود، گفت: برای ارزیابی این اختلال از آزمون‌هایی مانند ادیومتری، ارزیابی گفتار در سکوت و بررسی عملکرد گوش میانی استفاده می‌شود.

 

 وی افزود: در مقابل، پردازش شنوایی مرکزی به نحوه تحلیل و تفسیر اطلاعات شنیداری در مغز مربوط است؛ به‌گونه‌ای که ممکن است فرد صدا را بشنود؛ اما در درک گفتار سریع، دنبال‌کردن مکالمات یا فهم صحبت در محیط‌های پرسروصدا با مشکل مواجه باشد.

 

 کم‌شنوایی درمان‌نشده بر سلامت روان و روابط اجتماعی اثر می‌گذارد

 

 گوهری تأکید کرد: کم‌شنوایی درمان‌نشده می‌تواند موجب کاهش مشارکت در گفت‌وگوها، انزوای اجتماعی، احساس تنهایی، خستگی ذهنی و کاهش استقلال سالمندان شود؛ هرچند شدت این پیامدها در افراد مختلف متفاوت است، اما تشخیص و مداخله به‌موقع می‌تواند نقش مؤثری در حفظ ارتباطات اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی آنان داشته باشد.

 

 اجرای نخستین نظام ثبت سالمندی در کشور از همدان

 

 عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان و عضو هیئت مدیره انجمن علمی شنوایی شناسی ایران  از اجرای طرح کشوری «نظام ثبت سالمندی» برای نخستین‌بار در کشور خبر داد و گفت: این طرح با همکاری استادان گروه‌های شنوایی‌شناسی و گوش، حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی همدان و با حمایت معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه طراحی و وارد مرحله اجرا شده است.

 

 وی افزود: در این برنامه، سالمندان از نظر شنوایی محیطی، پردازش شنوایی مرکزی، عملکردهای شناختی و تعادل به‌صورت جامع ارزیابی می‌شوند و اطلاعات به‌دست‌آمده در قالب نظام ثبت سالمندی گردآوری خواهد شد.

 

 گوهری خاطرنشان کرد: این رویکرد زمینه شناسایی زودهنگام اختلالات، ارجاع به‌موقع بیماران، برنامه‌ریزی برای درمان و توان‌بخشی و همچنین انجام پژوهش‌های آینده را فراهم می‌کند.

 

 وی اعلام کرد: از ابتدای مردادماه، پذیرش سالمندان در قالب این طرح در بیمارستان بعثت همدان  شده است  و بیماران متقاضی می توانند به این بیمارستان مراجعه کنند 

 این متخصص شنوایی‌شناسی در پایان با اشاره به ارتباط ساختاری شنوایی و تعادل در گوش داخلی گفت: حفظ تعادل حاصل عملکرد هماهنگ دستگاه دهلیزی، بینایی، حس عمقی، عضلات و سیستم عصبی مرکزی است و اختلالات تعادلی می‌تواند خطر زمین‌خوردن و آسیب‌های ناشی از آن را افزایش دهد؛ ازاین‌رو ارزیابی تعادل یکی از ارکان مهم مراقبت جامع از سالمندان به شمار می‌رود.