به گزارش وب‌دا همدان به نقل از روابط‌عمومی معاونت تحقیقات و فناوری، دکتر چاوشی درباره این طرح توضیح داد: افزایش جمعیت و ارتقای سبک زندگی موجب رشد چشمگیر تولید مواد زائد جامد در جوامع شهری شده است. در طول تاریخ به‌خصوص در کشور‌های درحال‌توسعه دفن بهداشتی زباله رایج‌ترین روش دفع مواد زائد جامد شهری بوده و هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. 

این محقق و پژوهشگر در ادامه بیان کرد: در حال حاضر، باوجود قوانین سختگیرانه زیست‌محیطی فعلی به‌ویژه درخصوص کیفیت آب‌های زیرزمینی و سطحی، همچنین نیاز روزافزون به استفاده مجدد از پساب، ضرورت تصفیه شیرابه در محل دفن پسماند بیش‌ازپیش احساس می‌شود، ازاین‌رو شیرابه تولیدشده در محل دفن زباله و تصفیه‌ آن، مشکل عمده تأسیسات پسماند جامد شهری و یکی از مهم‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی اخیر محسوب می‌شود. 

دکترچاوشی ادامه داد: در میان انواع روش‌هایی که تاکنون به‌منظور تصفیه شیرابه به‌ کار برده شده‌اند، فرآیند‌های تصفیه طبیعی نظیر وتلندها؛ به دلیل کم‌هزینه بودن، عدم نیاز به نیروی متخصص برای بهره‌برداری و نگهداری، همچنین کارایی قابل توجه آن در حذف یا کاهش آلاینده‌ها، موردتوجه قرارگرفته‌اند. ازاین‌رو در این مطالعه سعی شد با اجرا و تلفیق فرآیند بی‌هوازی سپتیک تانک و فرآیند هوازی وتلند‌های زیر سطحی در مقیاس پایلوت در محل دفن پسماند شهر همدان، شیرابه تولیدی مورد تصفیه قرار گیرد تا از ورود آلاینده‌ها به محیط‌ زیست و خطرات ناشی از آن بر سلامتی انسان جلوگیری شود. 

دکترچاوشی در پایان خاطر نشان کرد: در این مطالعه سعی شد با طراحی و اجرای فرآیند تصفیه با استفاده از گیاه نی بومی (Phragmites australis) و بهره‌گیری از پتانسیل طبیعی خود منطقه، با کمترین میزان مصرف انرژی و بدون نیاز به نیروی متخصص جهت راهبری سیستم، شیرابه تولیدی در محل دفن پسماند‌های شهری همدان تصفیه شود و با دستیابی به استاندار‌های خروجی پساب امکان استفاده مجدد از آن را فراهم شود.