تبلور ایثار و عشق از دوران دفاع مقدس تا همه‌گیری
کرونا؛ موضوعی که در ایثارگران و جهادگران با اخلاص این مرز و بوم مشترک است.

به گزارش پایگاه خبری وب‌دا در همدان، زندگی در این مرز و بوم در هر برهه‌ای با وجود سختی‌ها و مشکلاتش،
جلوه‌های زیبایی از انسانیت و عشق دربردارد که گاه تابلوی زندگی ما را رنگی و زیبا
می‌کند و مفهومی تازه به زندگی می‌بخشد.

ایثار و فداکاری در فرهنگ ما از جمله مفاهیمی
هستند که بوم زندگی ما را در این کشور در مقاطع مختلف رنگی از الهیت و عشق بخشیده
است، چه این دوران، هشت سال دفاع مقدس بوده باشد و چه در همین نزدیکی در ایام همه
گیری ویروس منحوس کرونا.

هفته دفاع
مقدس که یادآور فرهنگ ایثار و شهادت است بهانه‌ای شد تا به گفتگو با دو جهادگر
نمونه حوزه سلامت در استان بنشینیم و از انگیزه‌هایی که آنها را برای ماندن در این
مسیر محکم و استوار کرده جویا شویم.

محمد حسنی بیش از 31 سال
سابقه کار در حوزه مبارزه با بیماری‌های واگیردار در شهرستان ملایر دارد و با
علاقه تمام به آموزش مردم و بیماران در رده‌های مختلف سنی و انواع بیماری‌های
واگیردار می‌پردازد.

کرونا میدان دیگری برای عرضه
انرژی و انگیزه‌های او در مسیر خدمت به مردم بوده‌است از این رو پای گفتگو با او
نشستیم تا از منشأ این همه انرژی و جهاد خالص و خداگونه در ایام کرونا مطلع شویم.

**تلاش برای حضور و خدمت بیشتر
به مردم

این فعال حوزه بهداشت در
گفتگو با خبرنگار ما عنوان می‌کند که در تمام ایام کرونا از 8 صبح تا 8 شب مشغول
خدمت به مردم بوده‌است و این حضور و استمرار در کار را صرفا حسب علاقه خود و نه
هیچ اجبار و تحمیل سیستمی دنبال کرده است.

او ادامه می‌دهد: گاهی در
این ایام 350 مورد مثبت کرونایی داشتیم و همچنان با عشق و انگیزه به ادامه خدمت
مشغول بودیم زیرا حضور من که سابقه بیشتری از بقیه داشتم زمینه‌ساز انگیزه‌های
دیگر همکاران نیز شود.

حسنی همچنین می‌گوید:
هماهنگی با مراکز سلامت، توزیع واکسن، پاسخگویی و راهنمایی ارباب رجوع و ... از
جمله کارهایی بوده که در ایام پر ترافیک کرونا در دستور کار داشته است.

خوشبختی این همکار حوزه
سلامت آنجاست که همسر و فرزندان او هم همراه و همپای خدمتش هستند و اعتراضی به
حضور او در موقعیت خطیر کرونا و اصرار به جابجایی به واحد دیگر نداشته‌اند و خود
او نیز همچنان مُصر است که به همکاری در این حوزه ادامه دهد.

از خاطرات تلخ و شیرین او که
سوال می‌کنم اشاره می‌کند به اولین باری که همکارش با یک مورد مثبت کووید19 مواجه
شده بود و چون ماسک و لوازم حفاظتی همراه نداشته متحیر و بهت زده با همکارانش
روبرو شده و نمی‌دانسته که با وجود نوزاد چند روزه ای که در خانه دارد به صلاح است
به منزل مراجعه کند یا نه؟!

حسنی، ابتلای خود را به این
بیماری منحوس از دیگر خاطرات این ایام برشمرده و می‌گوید: درگیری همزمان من و
همسرم با حدود 30 درصد عفونت ریه هم مانع از ادامه خدمت نشد و اگرچه روزانه تا
حدود 70 مورد تلفن پاسخ می‌دادم اما بعد از یک هفته ترجیح دادم به محیط کار
بازگردم و از نزدیک روند ارائه خدمت را دنبال کنم، البته این اقدام در محیطی جدا
از دیگر همکاران انجام شد.

این جهادگر نمونه و پرتلاش
در پاسخ به این سوال که چه انتظاراتی از مردم و مسئولین حوزه سلامت دارد عنوان می‌کند:
بعد از 30 سال خدمت در سیستم سلامت، به جرأت می‌توانم بگویم این وزارت‌خانه سر و
گردنی بالاتر از دیگر وزارت‌خانه‌های کشور در ارائه خدمات جامع و کامل به مردم
دارد و از دورترین نقاط کشور تا شهرهای پر رفت و آمد را پوشش می‌دهد، انتظار دارم
برای این همه خدمت کوچک و بزرگ که این نظام به مردم ارائه می‌دهد مسئولین امر،
بیشتر قدر کارکنان حوزه سلامت را بدانند و دیده شدن اقدامات شاخص آنها را اقدامی
معمول قرار دهند تا این انگیزه‌ها در کارکنان افت نکند.

**نوزادانی
که در جهاد کرونا به دنیا آمدند

محمد
قادری‌پور جوانی که با 14 سال سابقه در رشته تکنسین فوریت‌های پزشکی مشغول خدمت در
حوزه سلامت است، در همین ایام پراسترس و پرخطر کرونا، به تولد نوزادی در برف کمک
کرده که مادرش از یک روستا برای زایمان به یک مرکز درمانی انتقال داده می‌شد اما برف مانع از رسیدن بهنگام مادر به بیمارستان می‌شد
و مادر نوزاد در همان آمبولانسی که به سمت بیمارستان در حرکت بود وضع حمل کرد.

این
جوان تویسرکانی می‌گوید این سومین نوزادی بوده که در ایام کرونا او به تولدشان کمک
کرده‌است، شیرین‌ترین صدای جهان هستی را صدای همین نوزادان می‌داند که در بدو تولد
گریه می‌کنند و ندای زندگی سر می‌دهند که به تعبیر او یادآور بزرگی و عظمت خداوند
است.

قادری‌پور
در زمره کارهای جهادی خود به آموزش جوانان و نوجوانانی اشاره می‌کند که در دوران
کرونا دستگیر سیستم سلامت شده‌اند و در روستاها و عشایر به آموزش‌های پیشگیرانه
پرداخته‌اند و در بخش‌های بهداشتی و آموزشی مقابله با کووید19 یار و یاور سیستم
سلامت شده‌اند.

او
حالا جهادگری است که بیشترین سهم از کار و فعالیت خود را در سیستم سلامت به خدمت‌رسانی
در مناطق محروم اختصاص داده و در این مسیر از کمک و پشتیبانی نیروهای بسیج و سپاه
بهره‌مند شده‌است.

تلخ‌ترین
خاطره این جهادگر تویسرکانی از دست دادن رفیق و همکاری است که کرونا باعث جداییشان
شده و آخرین پیامی که او در زمان حیات ارسال کرده به همین دوست و همکار قدیمی بوده‌است
و حسرت پاسخ به این پیام برای همیشه بر دل این تکنسین اورژانس مانده است.

قادری‌پور
که بهترین حس کادر بهداشت و درمان را لبخند رضایت بیماران عنوان می‌کند در راه
خدمت رسانی به مردم در فعالیت‌های جهادی حتی هنرمندان و بازیگران و خیرین کشور را
پای کار آورده است و خدا را شاکر است که همسر و فرزندش نیز در این مسیر همیشه
همراه و حامی او بوده‌اند.

حالا
کرونا تقلیل یافته و اثرات کمتری بر جسم و روان افراد دارد اما هنوز طریق خدمت
ادامه دارد و جهادگران همچنان به دنبال بهانه‌های بروز و ظهور این عشق و ایثار در
بین مردم این مرز و بوم هستند. /ب