به گزارش وب‌دا همدان، دکتر منصوره رفایی در گفتگو با روابط عمومی دانشکده پرستاری و مامایی اظهار کرد: افتادگی مثانه جز یکی از شکایاتی است که بیشتر بانوان را در سنین بالاتر درگیر می‌کند و به حالتی گفته می‌شود که درآن عضلات کف لگن که حمایت کننده اطراف مثانه و دیواره واژن هستند ضعیف می شوند که باعث می‌شود مثانه از جایگاه طبیعی خود در لگن، پایین تر قرار گرفته و به سمت دیواره قدامی واژن فشار وارد کند و می‌تواند به صورت خفیف، متوسط و شدید در افراد بروز کند. 

وی عنوان کرد: افتادگی مثانه در موارد خفیف ممکن است هیچ علائم واضحی نداشته باشد اما در موارد متوسط یا شدید می‌تواند علائمی همچون احساس بیرون زدگی یک توده از دهانه واژن،احساس پری یا فشار در ناحیه لگن و واژن( این احساس ممکن است زمانی که شخص ایستاده است، سرفه و یا اجسام سنگین را بلند می‌کند بیشتر اتفاق بیافتد) و مشکلات ادرار از جمله مشکل در شروع جریان ادرار، احساس اینکه مثانه به طور کامل تخلیه نشده، احساس نیاز مکرر به ادرار کردن یا نشت ادرار و یا بی اختیاری ادراری در شخص بوجود آورد.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان خاطر نشان کرد که افتادگی مثانه میتواند بر اثر عواملی همچون افزایش سن، چاقی، یبوست مزمن، سرفه های مزمن،فعالیت های سنگین و بلند کردن اجسام بصورت غیر اصولی، خصوصا در افرادی که از نظر ژنتیکی مستعدتر هستند، یعنی بافت‌های عضلانی و پیوندی ضعیف تری دارند، ایجاد شود.

مدیر گروه بهداشت مادر و کودک در ادامه به روشهای پیشگیری و درمان افتادگی مثانه اشاره کرد و افزود: کاهش وزن، جلوگیری و درمان یبوست، بلند کردن اجسام سنگین به صورت اصولی (طوری که به کف لگن فشار وارد نشود)و انجام ورزش‌های کف لگن(مانند تمرینات کِگِل) جهت پیشگیری و درمان بسیار موثر است.

وی تبیین کرد: در بعضی موارد نیز جهت کنترل و کاهش علائم از پشتیبان‌های واژینال که به حمایت از مثانه کمک می‌کنند استفاده میشود و در موارد شدید نیاز به جراحی دارد. در پایان دکتر رفایی توصیه کرد که در صورت داشتن علائم افتادگی مثانه به ماما یا پزشک متخصص مراجعه شود.