روز پرستار فرصتی است برای بررسی جایگاه و نقش پرستاری در نظام سلامت، به‌ویژه از نگاه نسل جدیدی که در حال آموزش و آماده‌سازی برای ورود به این حرفه هستند. دانشجویان پرستاری، به‌عنوان آینده‌سازان این حوزه، با چالش‌های آموزشی و عملی روبه‌رو هستند و دیدگاه‌هایشان درباره مسیر حرفه‌ای و انتظاراتشان از آینده، می‌تواند نمایی از تحولات پیش روی پرستاری را ترسیم کند. در این گزارش، با تعدادی از دانشجویان پرستاری گفت‌وگو کرده‌ایم تا از انگیزه‌ها، تجارب و نگاهشان به این حرفه مطلع شویم و به درک عمیق‌تری از مسیری که در پیش دارند دست یابیم.

 

 

 هستی فلاح، دانشجوی ترم شش پرستاری، در خصوص دلیل علاقه‌اش به این رشته بیان کرد: از کودکی به پرستاری علاقه داشتم و همیشه آرزو داشتم شغلی انتخاب کنم که بتوانم به دیگران کمک کنم و حالشان را بهتر کنم. برای من، شغل پرستاری تنها یک حرفه نیست؛ بلکه به عقیده بنده این شغل می‌تواند راهی سریع برای رسیدن به سعادت و قرب الهی باشد.

 وی با اشاره به سختی‌های این حرفه افزود: پرستاری یک شغل عادی نیست و ممکن است در طول روز با چالش‌هایی مانند فوت بیماران روبرو شویم؛ این شغل نیاز به توان جسمی و روحی بالایی دارد و کسانی که این رشته را انتخاب می‌کنند باید آماده مواجهه با این مشکلات باشند.

 

 فلاح ضمن اشاره‌ای به خاطره‌ای از دوران کارآموزی خود گفت: یکی از بیماران در حالت شوک به بیمارستان آمد و تقریباً تمام علائم حیاتی خود را ازدست‌داده بود که پس از مدت کوتاهی به کمک کادر درمان به زندگی برگشت؛ این لحظه برای من بسیار خاص بود و باعث شد به شغل خود افتخار کنم.

 وی افزود: قطعاً تمام پرستاران تمام تلاش خود را می‌کنند تا بیمار باحال خوب از بیمارستان خارج شود، اما لازم است همراهان بیمار که حق دارند نگران و مضطرب باشند، کمی بیشتر پرستاران را درک کنند. درک شرایط پرستاران و چالش‌هایی که با آن مواجه هستند، می‌تواند به ایجاد همکاری و همدلی بیشتر در فرایند درمان کمک کند.

 

 

 فاطمه شهبازی، دیگر دانشجوی رشته پرستاری، گفت: از سال دهم دبیرستان به دلیل علاقه‌ام به دروس تجربی، رشته ریاضی را رها کرده و تجربی را انتخاب کردم. همیشه دوست داشتم رشته‌ای را انتخاب کنم که بتوانم از مفاهیم علمی برای کمک به انسان‌ها استفاده کنم و پس از تحقیقات فراوان متوجه شدم که پرستاری باروحیه من سازگار است.

 

 وی در ادامه افزود: پرستاری صرفاً مراقبت از علائم حیاتی بیماران نیست. پرستاران باید بتوانند با بیماران ارتباط برقرار کرده و وضعیت روحی آن‌ها را درک کنند تا به روند بهبودی کمک کنند.

 

 این دانشجوی پرستاری همچنین از فعالیت‌های تحقیقاتی خود در کنار تحصیل خبر داد و گفت: از ترم یک علاقه زیادی به فعالیت‌های تحقیقاتی داشتم و در کارگاه‌های مختلف آموزشی شرکت کردم، در حال حاضر خوشبختانه در کنگره‌های مختلف پرستاری نیز شرکت کرده و موفق به دریافت گواهی‌نامه شدم.

 

 شهبازی در خصوص خاطرات دوران کارآموزی خود گفت: شیرین‌ترین خاطره من بهبودی بیماران است، به‌ویژه زمانی که بیماران با خوشحالی بیمارستان را ترک می‌کنند؛ یکی از بهترین خاطرات من هم مربوط به بخش مراقبت از نوزادان است؛ زمانی که نوزادی متولد می‌شود، احساس فوق‌العاده‌ای دارم که قابل‌وصف نیست.

 

 وی در پاسخ به سؤالی در خصوص وضعیت آموزشی و رفاهی دانشگاه، گفت: به نظر من دانشگاه علوم پزشکی همدان از لحاظ آموزشی و رفاهی در وضعیت خوبی قرار دارد، هرچند یکی از مشکلات موجود، تعداد زیاد دانشجویان در کلاس‌های درسی است. اما در مقایسه با سایر دانشگاه‌ها، این دانشگاه در جایگاه مناسبی قرار دارد.