شهادت رئیس مکتب جعفری، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام تسلیت باد.

 

امام صادق (علیه السلام) در روز 17 ربیع الاول سال 83 هجری قمری در مدینه متولد گردید. پدر گرامی آن حضرت، امام محمد باقر (علیه السلام) و مادر ارجمندش ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر می باشد. نام شریفش جعفر و لقب معروفش صادق و کنیه اش ابوعبدالله می باشد. شهادت آن حضرت در 25 شوال سال 148 هجری قمری، در 65 سالگی، به دستور منصور دوانیقی، خلیفه ستمگر عباسی، به وسیله سمی که به آن بزرگوار خوراندند، در شهر مدینه اتفاق افتاد، و محل دفنش در قبرستان بقیع است. 

مشهور است بین ائمه اطهار(ع) که به امام صادق(ع) شیخ الائمه می گویند. معمولا امامان ما را خیلی زود به شهادت می رساندند اما در بین امامان حضرت صادق(ع) مسن ترین امام است که عمر شریف ایشان حدود 65 تا 71 سال نقل شده است، از این جهت چون امام صادق(ع) مُسن ترین امام شیعیان بوده به ایشان شیخ الائمه می گفتند.

مسئله ای که امام صادق(ع) آن را احیاء کردند، موضوع فرهنگ فاطمیه و عزاداری فاطمی بود. این فرهنگ فاطمی از روایات امام صادق(ع) احیاء شده است.

نقل است که به امام صادق(ع) گفتند: بنی عباس خانمی از شیعیان را با کتک دستگیر کرده و او را به محکمه می برند! حضرت پرسیدند مگر چه کرده است؟ عرض شد که این خانم در کوچه زمین خورده است و وقتی خواسته است بلند شود گفته است: "یا فاطمه زهرا(س)".

امام صادق(ع) هم شروع کردند به گریه کردند و بعد گفتند به مسجد برویم و همه برای آزادی این خانم دعا کنیم و در مسجد حضرت دعا کردند و بعد خبر آورند که این خانم آزاد شد.

امروز با احیاء این مجالس فاطمیه این مجالس دیگر برای ما عادی شده و حرمت این ایام گذاشته می شود در صورتی که در گذشته خیلی ها از روس ندانستن و بدون عمد در این ایام عروسی هم می گرفتند! اما روایات امام صادق(ع) باعث شد مجالس عزای فاطمی زنده شود.

مطلب دیگر بحث مهدویت در نزد امام صادق(ع) است که می بینیم همین دعای ندبه، دعای عهد از امام صادق(ع) به ما رسیده است.

یکی از شاگردان امام صادق(ع) می گوید در یک روز جمعه خدمت امام رسیدیم، دیدیم که حضرت در حال گریه هستند و می گویند: آقای من غیبت تو خواب را از من گرفته است. بعد که گریه های امام تمام شد پرسیدیم چه شده است؟ حضرت فرمودند: کتابی از اخبار آینده را داشتم مطالعه می کردم که اخباری از فرزندم مهدی(عج) و غیبت طولانی او را خواندم که شیعیان در دوران غیبت طولانی او ریزش می کنند.

امام صادق(ع) از دو جهت شبیه مادرشان حضرت زهرا(س) هستند. در اواخر عمر امام صادق(ع)، منصور دوانقی به امام زیاد فشار می آورد و منصور فرد بسیار خبیثی بود که به معاویه بنی عباس مشهور بود. این قدر حضرت را آزار و اذیت کرده بود که حضرت یک پوست و استخوان شده بود که این یک جهت شباهت حضرت به مادرشان حضرت زهرا(س) است که مثل مادرشان شده بودند.

جهت دیگر شباهت حضرت این بود که خانه امام صادق(ع) را نیز مانند مادرش به آتش کشیدند؛ وقتی خانه را آتش کشیدند، طبیعی است که زن و بچه ها جیغ و داد می زنند و باعث شد که همسایه ها با خبر شدند و آمدند و آتش را خاموش کردند وقتی آتش خاموش شد، دیدند حضرت صادق(ع) دارند گریه می کنند! که هسایه ها گفتند نگران نباشید آتش خاموش شد، اما حضرت فرمودند من به خاطر چیز دیگری گریه می کنم، من دیدم وقتی خانه آتش گرفت ما مردها سریع وسط آتش بودیم و آتش را خاموش کردیم و این زن و بچه به ما پناه آورده بودند؛ اما من یاد عصر عاشورا افتادم که وقتی خیمه ها را آتش زدند نه جدم حضرت حسین(ع) بود و نه زن و بچه پناهی داشتند.