به گزارش وب‌دا همدان، دکتر محمدصادق سیف‌پناهی، عضو هیئت علمی و دانشیار گروه گفتاردرمانی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی همدان و عضو بورد تخصصی رشته گفتاردرمانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در گفتگو با خبرنگار ما ضمن تبریک روز ملی گفتاردرمانی در اول اردیبهشت‌ماه به جامعه دانشگاهی، اساتید، همکاران، دانشجویان و تمامی فعالان این حوزه، اظهار کرد: گفتاردرمانی در سه محور اصلی زبان، گفتار و بلع تعریف می‌شود.

وی تشریح کرد: در حوزه زبان، اختلالات زبانی به دو دسته عمده تقسیم می‌شوند؛ یکی اختلالات اکتسابی در بزرگسالان، مانند افرادی که به دلیل سکته مغزی یا ضربه‌های مغزی دچار اختلال در زبان می‌شوند، و دیگری اختلالات رشدی، همچون تاخیرهای زبانی در کودکان، سندروم داون، اوتیسم و سایر اختلالات ژنتیکی.

عضو بورد تخصصی رشته گفتاردرمانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در ادامه افزود: در بخش گفتار، اختلالاتی مانند لکنت، اختلالات تلفظ، مشکلات صوتی، اختلالات حنجره و شکاف کام بررسی می‌شود. همچنین افرادی که به علت سرطان حنجره یا جراحی‌های مرتبط دچار مشکلات گفتاری شده‌اند، نیز در این حیطه قرار می‌گیرند.

وی تشریح کرد: حوزه سوم، اختلالات بلع است. مشکلاتی که در فرآیند جویدن، بلعیدن و انتقال غذا از دهان به مری وجود دارد، در این دسته قرار می‌گیرد. در این حوزه، گفتاردرمانگر می‌تواند با مداخلات تخصصی و بدون استفاده از دارو یا روش‌های تهاجمی، فرآیند بلع را اصلاح کرده و از بروز عوارض خطرناک، نظیر ورود غذا به ریه، پیشگیری کند.

سیف‌پناهی همچنین بیان کرد: گفتاردرمانی رشته‌ای در حیطه توانبخشی است که با بهره‌گیری از تمرین‌ها و مداخلات زبانی، گفتاری و شنیداری، خدمات غیرجراحی و غیردارویی به بیماران ارائه می‌دهد و هیچ‌گونه عارضه یا آسیبی برای فرد ایجاد نمی‌کند.

وی در ادامه به اهمیت خدمات گفتاردرمانی در حوزه صوت اشاره کرد و گفت: کاربران حرفه‌ای صدا مانند معلمان، مداحان و قاریان قرآن از جمله افرادی هستند که بیشترین نیاز را به مراقبت صوتی دارند. آسیب به صدا در این افراد، به منزله آسیب به ابزار کارشان است.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان اضافه کرد: گفتاردرمانگر با استفاده از دستگاه‌هایی نظیر ویدئواستروبوسکوپی و الکتروگلوتوگرافی می‌تواند ساختار حنجره را بررسی و آنالیز آکوستیکی صدا انجام دهد و از بروز اختلالات صوتی پیشگیری کند.

سیف‌پناهی عنوان کرد: حتی در مواردی مانند پولیپ یا ندول تار صوتی، فلج تارهای صوتی و بیماری‌هایی همچون سرطان حنجره، گفتاردرمانی می‌تواند جایگزین جراحی شود یا فرد را از ورود به پروسه‌های جراحی نجات دهد. برای مثال، افرادی که پس از جراحی تیروئید دچار فلج تار صوتی می‌شوند، با توانبخشی مناسب، از عوارض ثانویه مانند آتروفی یا سفتی عضلات حنجره پیشگیری خواهند کرد.

وی درباره اختلالات بلع نیز خاطرنشان کرد: گفتاردرمانگر متخصص بلع با بهره‌گیری از روش‌هایی چون اندوسکوپی می‌تواند نقش مهمی در تشخیص به‌موقع مشکلات بلع داشته باشد و از ورود نابه‌جای غذا به ریه و عفونت‌های خطرناک جلوگیری کند. این تشخیص‌ها می‌تواند مانع نیاز به لوله‌گذاری معده یا تجویزهای سنگین تغذیه‌ای شود.

عضو هیأت علمی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی همدان تصریح کرد: گفتاردرمانگر با حفظ عملکرد بلع، به سایر حوزه‌های توانبخشی مانند فیزیوتراپی و کاردرمانی نیز کمک می‌کند، چراکه حفظ تغذیه و انرژی لازم برای بدن، لازمه مشارکت مؤثر در درمان‌های حرکتی و شناختی است.

وی تبیین کرد: گفتاردرمانی، تخصصی حیاتی در سیستم سلامت است که با رویکردهای علمی و توانبخشی می‌تواند حتی جان بیماران را نجات دهد و امید است که توجه و آگاهی عمومی نسبت به اهمیت این رشته افزایش یابد.

دانشیار گروه گفتاردرمانی دانشکده توانبخشی در پایان عنوان کرد: امیدوارم همکاران بتوانند روز به روز این رشته را بارورتر کرده و در جهت ارتقای سطح خدمات‌رسانی کیفی به مردم گام بردارند.