دکتر حبیب  معصومی، در گفت وگو با وبدا همدان، با اشاره به اهمیت فعالیت بدنی در ارتقای سلامت عمومی اظهار کرد: بیماری‌های غیرواگیر سهم عمده‌ای از مرگ‌ومیر، ناتوانی و بار اقتصادی کشور را به خود اختصاص داده‌اند و تداوم روندهای موجود، در صورت نبود مداخلات مؤثر، می‌تواند این بار را در سال‌های آینده افزایش دهد.

وی با بیان اینکه کم‌تحرکی از عوامل خطر اصلی مرگ‌ومیر در جهان محسوب می‌شود، افزود: فعالیت بدنی ناکافی با ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی، سکته مغزی، برخی سرطان‌ها، دیابت و چاقی ارتباط دارد و توسعه فعالیت بدنی منظم می‌تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت جسمی و روانی افراد ایفا کند.

رئیس دبیرخانه کارگروه سلامت و امنیت غذایی استان   عنوان کرد:براساس اطلاعات ارائه‌شده، ۵۶ درصد مردم ایران با کم‌تحرکی مواجه‌اند؛ همچنین ۵۹ درصد افراد دچار اضافه‌وزن و چاقی و ۳۷ درصد مبتلا به فشار خون بالا هستند، این آمارها ضرورت توجه جدی‌تر به اصلاح سبک زندگی و گسترش برنامه‌های پیشگیرانه را نشان می‌دهد.

 معصومی با تأکید بر ضرورت فراهم کردن فرصت فعالیت بدنی برای همه گروه‌های سنی و افراد با سطوح مختلف توانایی، تصریح کرد: ترویج ورزش همگانی نباید صرفاً به امکانات ورزشی محدود شود، بلکه لازم است امکان تحرک بدنی در محیط‌های کاری، آموزشی، شهری و سایر محیط‌های زندگی فراهم شود.

وی ادامه داد: تدوین و اجرای برنامه‌های هماهنگ برای توسعه فعالیت بدنی، زمینه هم‌افزایی دستگاه‌های اجرایی، افزایش مسئولیت‌پذیری و استفاده مؤثرتر از منابع را فراهم می‌کند. تحقق این هدف به مشارکت بخش‌های مختلف از جمله حوزه‌های سلامت، آموزش، ورزش، مدیریت شهری و سازمان‌های مردم‌نهاد نیاز دارد.

رئیس دبیرخانه کارگروه سلامت و امنیت غذایی استان  مشغله های روزانه، هزینه استفاده از باشگاه‌ها و اماکن ورزشی، نامناسب بودن زمان برگزاری برنامه‌های ورزش همگانی، جذابیت محدود برخی فضاهای ورزشی و دسترسی ناکافی به امکانات را از جمله چالش‌های مشارکت مردم در فعالیت‌های ورزشی برشمرد.

 معصومی خاطرنشان کرد: ضعف در نگاه سیستمی و همکاری‌های بین‌بخشی و توجه بیشتر به ورزش قهرمانی در مقایسه با ورزش همگانی، از جمله مسائلی است که ضرورت بازنگری در برنامه‌ریزی‌های این حوزه را برجسته می‌کند.

 وی در پایان بر ضرورت اجرای اسناد بالادستی مرتبط با فعالیت بدنی و تقویت همکاری میان دستگاه‌های مسئول تأکید کرد و گفت: توسعه فعالیت بدنی در سطح جامعه، علاوه بر ارتقای سلامت و نشاط اجتماعی، می‌تواند به کاهش هزینه‌های درمان، افزایش بهره‌وری و کاهش بار بیماری‌های غیرواگیر کمک کند.