دکتر امین شریفی، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان در گفت وگو با وبدا در همدان، با تشریح ابعاد مختلف پرخوری، پیامدهای آن و باورهای غلط رایج درباره مدیریت وزن، تأکید کرد  و گفت:پرخوری یک اختلال تک‌عاملی نیست و تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل روانشناختی، ژنتیکی، هورمونی، محیطی و رفتاری به صورت پیچیده و ادغام‌یافته بروز می‌کند.

وی با بیان اینکه غذا خوردن احساسی یا هیجانی تمایل به خوردن در واکنش به احساسات منفی مانند استرس، غم، اضطراب و تنش‌های عاطفی است، عنوان کرد: این احساس یکی از عوامل تعیین‌کننده پرخوری و افزایش وزن محسوب می‌شود.

این متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی خاطر نشان کرد: این رفتار در واقع یک استراتژی مقابله‌ای ناسازگار است که فرد را به سمت مصرف غذاهای پرانرژی، شیرین و چرب سوق می‌دهد

شریفی افزود: بخش قابل توجهی از مراجعان درجاتی از غذا خوردن احساسی دارند اما آن را به اشتباه پرخوری عصبی تصور می‌کنند، در حالی که پرخوری عصبی یک بیماری روانشناختی متفاوت با شیوع بسیار کمتر است و نیاز به درمان 

وی با اشاره به ارتباط تنگاتنگ استرس مزمن با خوردن‌های هیجانی خاطرنشان کرد: استرس مداوم و اختلالات خواب می‌تواند اشتها و میل به غذاهای پرکالری مانند شیرینی و شکلات را افزایش دهد. این پاسخ فیزیولوژیک با استفاده رفتاری از غذا به‌عنوان مکانیسم دفاعی ترکیب شده و پرخوری را تشدید می‌کند.

سایر عوامل مؤثر

 این متخصص تغذیه افزود: خویشتن‌داری سختگیرانه غذایی یا تلاش افراطی برای محدود کردن مصرف غذا، برخلاف انتظار باعث دوره‌های بی‌قیدی و پرخوری می‌شود، مخصوصاً هنگام قرارگیری در مهمانی‌ها یا مواجهه با غذاهای خاص. همچنین رژیم‌های غیرعلمی فضای مجازی افراد را در این مسیر قرار می‌دهند.

دکتر شریفی درباره نقش هورمون‌ها و سیستم پاداش مغزی گفت: اختلال در سیگنال‌های گرسنگی و سیری و تحریک سیستم پاداش مغزی می‌تواند میل به خوردن حتی بدون گرسنگی واقعی را ایجاد کند. هوس غذایی و اعتیاد به غذا در همین چارچوب است و درمان آن نیازمند مشاوره متعدد و گاهی مداخلات چندرشته‌ای است.

وی همچنین به نقش ژنتیک و عوامل محیطی اشاره کرد و گفت: صدها ژن مرتبط با وزن و رفتار غذایی شناسایی شده‌اند و دسترسی آسان به غذاهای پرکالری، قیمت مناسب و نزدیکی فروشگاه‌های فست‌فود می‌تواند پرخوری را افزایش دهد.

پیامدهای پرخوری

 عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان  عنوان کرد :پرخوری در کوتاه‌مدت باعث نفخ، ورم معده، رفلاکس و افزایش شدید قند و چربی خون می‌شود و در بلندمدت زمینه‌ساز چاقی، سندرم متابولیک، دیابت نوع ۲، کبد چرب، فشار خون بالا، تصلب شرایین، سکته‌های قلبی و مغزی و حتی برخی سرطان‌ها است.

شریفی افزود: پرخوری و اضافه‌وزن سلامت روان را نیز تحت تأثیر قرار داده، اعتماد به نفس را کاهش داده و باعث انزوای اجتماعی می‌شود و در زنان می‌تواند باروری را مختل کند»

تشخیص گرسنگی واقعی

 وی توضیح داد: گرسنگی واقعی تدریجی است و با علائمی مانند قاروقور معده، ضعف، بی‌حالی، سردرد خفیف و کاهش انرژی همراه است. میل به یک غذای خاص وجود ندارد و هر غذای سالم فرد را راضی می‌کند و الگوی زمانی منظمی دارد.